แคร์รี่ แบร้ดชอว์รู้เรื่องเซ็กซ์เด็ด ๆ (และก็กล้าถามซะด้วย)
ตอน "หวานนักรักจนเลี่ยน"
ในฤดูใบไม้ร่วง ชาวนิวยอร์กทุกคน
ปฏิบัติกับทุกวันราวกับว่ามัน
อาจเป็นวันสุดท้ายของพวกเขา
ฉันคงต่ออีกแก้วถ้าคุณดื่มต่อ
คุณเป็นอิทธิพลที่ไม่ดีเลย
ฉันรอแล้วรออีก
ก็คุณบอกว่าเจอกันที่ซับเวย์
ฉันอยู่ที่เชิงบันไดซับเวย์
คุณอยู่ที่ซับเวย์เหรอ
คุณอยู่ในซับเวย์ต่างหาก
คุณบอกทิศทางยังไม่ถูกเลย
อีก 30 ปีเราก็เป็นแบบนั้น
อย่าพูดอย่างนั้นสิคะ
ผมพูดเล่นน่ะ เราอาจไม่เป็นแบบนั้นก็ได้
เราเป็นแบบนั้นกันแล้ว จำได้มั้ย
แต่นั่นมันตอนนั้น
ฉะนั้นในอนาคต ฉันไม่อยากเป็นอย่างนั้น
ไม่ต้องห่วงว่าจะเป็นอย่างนั้นหรอก
โอเค ฉันจะไม่เป็น
มีอะไรอีกมั้ยที่เราไม่ต้องการ
ผมไม่อยากให้คุณจ่ายค่าเบียร์นี่ ผมพูดจริง ๆนะ
- ตาคุณแล้ว - โอเค
ฉันไม่อยากเป็นแม่คุณ
ดีมากเลย
ผมไม่อยากเหลวไหลอย่างที่ผมเคยเป็น
ฉันไม่อยากเป็นคนเจ้าอารมณ์
- สนุกจังเลย - ผมไม่อยากเสียคุณไปอีก
ถึงผมจะห่วยแตกในรื่องอื่น ๆ นั่นคือเรื่องหนึ่งที่สำคัญ
ฉันก็ไม่อยากเสียคุณไปเหมือนกัน
แต่งงานกับฉันเถอะนะ
คุณพูดจริงเหรอ
จริงสิ ได้มั้ยคะ
ได้สิ
บางคู่ต้องพูดว่า "ไม่รับ"
ก่อนที่พวกเขาจะนึกถึงการพูดว่า "รับ"
ห่างออกไป 80 ช่วงตึกกับอีกโลกหนึ่ง
ฉันกำลังเพลินกับชั่วโมงสำราญอีกแบบ ที่บ้านของอเล็คซานเดอร์ เปทรอฟสกี้
เพราะมากเลยค่ะ เพลงอะไรคะ
โอ เบอร์รี่
เพลงนี้ ผมแต่งให้คุณ
อะไรนะคะ ไม่จริงหรอก
จริงสิ "ลา เฟม อะเวค เล ยู ลูมิเนอ"
หมายถึง "สตรีผู้มีนัยน์ตางดงาม เป็นประกายเจิดจรัส"
นั่นเป็นอะไรที่เลี่ยนที่สุด เท่าที่ฉันเคยได้ยินมาในชีวิต แหยะ
ฉันรู้ ตอนนี้ฉันไม่กล้ามอง พวกเธอด้วยซ้ำ ฉันเขินมากเลย
ทุกอย่างฟังดูเก๋ากึ๊กมากเลย เป็นรัสเซียศตวรรษที่ 18 เหลือเกิน
ตอนนี้ฉันอยู่ในนิวยอร์ก
ถ้ามีใครลุกให้ฉันนั่งบนรถไฟใต้ดิน ก็ถือว่าโรแมนติกแล้ว
นั่นแหละโรแมนติก
เราหิวโหยโรแมนซ์ที่แท้จริง นั่นคือความจริงที่น่าเศร้า
ฉันไม่หิวโหยเลย
อาทิตย์นี้สมิธอยู่ในแอลเอ และเขาก็โทรหาฉันทุกคืน
- ไม่นับเซ็กซ์โฟนนะ - ฉันดื่มไวน์ตอนเราทำมัน
ฉันอยากได้ยินเรื่องโรแมนซ์อีก เขาทำอะไรอีกเหรอ
มีอีกอย่างนึง
แต่ถ้าฉันบอกเธอ คนทั้งโลกได้รู้กันหมดแน่
ไม่หรอก
- รู้มั้ยเขาแต่งเพลงอะไรให้ฉัน - รู้ เพลง "แหยะ"
มันมีชื่อด้วยนะ
"ลา เฟม อะเวค เล ยู ลูมิเนอ"
"สตรีผู้มีนัยน์ตา..."
"...เป็นประกายเจิดจรัส"
"แหยะ" ภาษาฝรั่งเศสพูดว่าไง
ตอนเขาเล่นมัน ฉันลอยขึ้นไปจากร่าง แล้วมองลงมาที่ตัวฉัน
คิดว่า "ไม่เอาน่า"
เขาแสดงอารมณ์ในแบบที่คร่ำครึ
แต่มันไม่แท้จริง มันเป็นการแสดง ฉันทนความหวือหวาเสแสร้งพวกนั้นไม่ได้
ฉันถึงได้ขอสตีฟแต่งงาน ตอนดื่มเบียร์ 3 ดอลลาร์ไง
- เธอขอเขาแต่งงานเหรอ - เธอขอผู้ชายแต่งงานเหรอ
โอเค ทุกคน หยุด มันไม่ใช่เรื่องใหญ่
ฉันไม่ได้หมั้น ฉันไม่ได้แต่งงานวุ่นวายใหญ่โต
ไม่มีชุดสีขาวหรือเพื่อนเจ้าสาว หรือตั้งท่าถ่ายรูป
ฉันเกลียดเรื่องพวกนั้น
นั่นเป็นสิ่งที่เธอเลือก เจ้าสาวทุกคนต้องหาสไตล์ของตัวเอง
จะแต่งเมื่อไหร่เหรอ
ทันทีที่ฉันหาที่ที่ไม่ทำให้ฉัน ร้องจ๊ากได้
เป็นอะไรที่ง่าย ๆ ฉันไม่แคร์เรื่อง งานแต่งหรอก ฉันแค่อยากอยู่กับสตีฟ
โอ มิแรนด้า - นี่แหละสิ่งที่ฉันไม่ต้องการ
- ห้ามมีน้ำตา - พระเจ้าช่วย
- ไม่อยากเชื่อเลย - พวกเธอกำลังทำให้ฉันบ้าแล้ว
ซาแมนต้า ฉันคาดหวังจากเธอมากกว่านี้
เขารู้สึกดลใจที่จะแต่งเพลงให้เธอ แล้วก็เล่นให้เธอฟัง
- นั่นเป็นเรื่องโรแมนติกที่สุดเลยว่ามั้ย - ใช่ ไม่เลวเลย
- ตอนเด็ก ๆผมเคยเป่าคลาริเน็ท - อร่อยมากเลย ชิมดูสิ
รสชาติเหมือนพีแคน เนยสดจริง ๆเลยว่ามั้ย
โอเค ถ้านั่นคือสิ่งที่เรากำลังเล่นกัน ได้ ผมทำเป็นว่ามันเป็นของจริงได้
อร่อยจัง
มันเหมือนนิยายวิคตอเรียนเลย คนไม่ทำเรื่องพวกนั้นกันอีกแล้ว
- ผมก็โรแมนติกได้นะ - ที่รัก ฉันรู้ว่าคุณทำได้
เดินไปเทสตี้ ดี ไลท์ กับฉันก็โรแมนติกแล้ว
อย่ามาอำผม
ผมรู้ว่าต้องโรแมนซ์ยังไง ไม่ได้มีแต่คนต่างชาติที่ทำเป็น
ที่จริง ผมจะพาคุณออกไป ท่องราตรีโรแมนติกสุดสุดในเมือง
- ดื่มไวน์กินอาหารเย็นกัน ที่รัก - จริงเหรอคะ
จริงสิ ขอเลียอีกปื้ดนึง
ฉันไม่อยากเดินเข้าไปในพิธีใหญ่โต ที่ทุกคนจ้องมองฉัน
และจากการเลียก็มาถึงการหิ้วถุง
ฉันอยากให้มันรู้สึกเหมือนเรา
ไม่ใช่งานแต่งงาน ที่ฉันต้องทุกข์ทรมานกับมัน
- เราจะทำได้ยังไงเหรอ - ล่องเรือรอบเกาะดีมั้ย
เราไม่ใช่คนชอบล่องเรือ เราเคยล่องเรือกันเมื่อไหร่เหรอ
- โอเค คุณมีความคิดที่ดีกว่านี้มั้ยล่ะ - บ้าเอ๊ย
ให้ตายสิ
นี่แหละเราละ น่าสมเพชมากเลย
- หมากฝรั่งนี่เหมือนซูเปอร์กลูเลย ดูสิ - เห็นมั้ย
เราเป็นพวกหิ้วถุงไม่ใช่พวกล่องเรือ
เราน่าจะแต่งงานตรงที่วุ่น ๆนี่ซะเลย
เราจะต้องแต่งแน่ ถ้าผมหลุดจากหมากฝรั่งนี่ไม่ได้
"นี่คือโครงการสวนพฤษชาติของชุมชน"
สวนนี่สวยมากเลย
- ใช่ มันสวยดี - แต่ไม่ล้าสมัย
- คุณคิดว่าไง - ฉันไม่เกลียดมัน
สิ่งเดียวที่ยากกว่า การเลือกสถานที่จัดงานแต่งงาน...
- สมุดลงชื่อแขกดีมั้ย - ...ก็คือการเลือกของขวัญแต่งงาน
จะมีเรา 8 คน ไม่มีใครติดตามหรอก
ไม่อยากเชื่อว่ามิแรนด้าจะแต่งงาน
นี่สวยมากเลย
เธอจะต้องเกลียดมันแน่ มันพื้นบ้านเกินไป
- และก็สว่างไปด้วย - พยายามอย่าทำให้เธอโกรธดีกว่า
งั้นเราซื้อที่เย็บกระดาษให้เธอ
ห่อด้วยกระดาษสีน้ำตาล แล้วเอาขี้หมาป้ายมันดีมั้ย
ก็ได้ เราซื้อจานแล้วกัน
สาว ๆ ฉันมีบางอย่างจะบอก และพวกเธอก็จะต้องไม่ชอบแน่
ถ้าเธอแต่งงานและทิ้งฉันไว้คนเดียว ฉันจะฆ่าเธอ
ฉันรักหุ่นของฉันอย่างที่มันเป็นอยู่
ขาฉันเรียวงาม หน้าท้องฉันก็สวย ก้นฉันก็สุดสบึม
- นี่ใช่สิ่งที่เราจะไม่ชอบรึเปล่า - แต่หลังจากที่ฉันใคร่ครวญดูแล้ว
ฉันตัดสินใจว่าฉันอาจพร้อมแล้ว สำหรับนมที่ใหญ่กว่านี้
ตั้งแต่เมื่อไหร่
ตั้งแต่ฉันพบ ความเป็นจริงที่แสนโหดน่ะสิ
- จากนี่ไง ดูสิ - เธออยู่ในหนังสือ "อิน ทัช" เหรอ
นั่นเหรอแหล่งกำเนิด ความเป็นจริงของเธอ
ใช่
พวกเขายกให้สมิธ เป็นหนุ่มฮอทหมายเลข 1 ที่น่าดู
พวกเขาติดตามเขาไปทั่วเมือง และฉันก็อยู่ในรูปถ่ายตั้งครึ่งนึง
นั่นนมฉันในวันพุธ เห็นมั้ยว่ามันเล็กแค่ไหน
นั่นนมฉันในวันพฤหัส เล็กกระติ๊ดเดียว
และก็นั่น กำลังกินมื้อกลางวัน มองแทบไม่เห็น ต้องเอาแว่นขยายส่อง
ไม่อยากเชื่อว่าเธอคิดจะไปเสริมนม
ฉันก็ไม่อยากเชื่อว่า เธอไปแพลเน็ต ฮอลลีวู้ด
เธอเป็นผู้หญิงที่ฉลาด มั่นใจ ทำไมต้องดูเหมือนหญิงโง่นมโตด้วย
ฉันไม่ได้ทำมันใหญ่ เท่าลูกแตงโมซะหน่อย
ฉันคงทำแบบที่ดูมีรสนิยม แบบ...ของเธอน่ะ
- ของเธอสวยดี - ของฉันเหรอ
แล้วของฉันไม่สวยเหรอ
- มันก็ไม่เลวเลย ไหนดูซิ - โอเค ก็ได้
- ทำแบบของเธอแล้วกัน - ไม่
สองสามวันต่อมา ฝนก็ตก
- ฟังนะ คุณจะต้องชอบบทกวีนี่แน่ ๆ - บทกวี
และก็โคลงกลอนด้วยค่ะ
"ร่วมชีวิตคู่กันนานมาก จนเมื่อหิมะเริ่มโปรยปราย"
"มันดูเหมือนจะไร้จุดจบ"
"ทั้งที่กลัวว่าเกล็ดหิมะ จะทำให้นัยน์ตาเธอเจ็บ"
"ฉันจะปกป้องมันไว้ด้วยมือของฉัน และมัน, แสร้งทำเป็นไม่เชื่อ"
"การทะนุถนอมนัยน์ตานั้น ก็จะกระทบฝ่ามือของฉัน"
"ดุจดั่งผีเสื้อ"
นั่นเป็นบทกวีที่เครียดจัง
- เบื่อแล้วใช่มั้ยล่ะ - ไม่ค่ะ มันเพราะเลย
ฉันอ่านบทกวีที่ฉันชอบมาก ให้คุณฟังสักนิดดีมั้ยคะ
เชิญครับ
"ค็อกเทลที่ทิฟฟานี เรียกร้องเสน่ห์คลาสสิก"
"ชุดกระโปรงเต็มตัวผ้าไหม้ไร้แขน ของออสการ์ เดอ ลา เรนต้า"
"กับเข็มขัดโบว์หนังลายดำ"
นั่น...คือบทกวีที่แท้จริง
ออสการ์เป็นเพื่อนรักของผม ผมจะบอกเขาว่าคุณชอบชุดนั่น
ออสการ์เหรอ คุณเรียกเขาว่าออสการ์เหรอ
มันชื่อเขาไม่ใช่เหรอ
คุณรู้สึกอึดอัดใจกับบทกวี ทำไมครับ
ฟังนะ ฉันขอโทษ เราอาจไม่ได้ แนะนำตัวกันอย่างเหมาะสม
ฉันเขียนคอลัมน์โดยอาศัย การสันนิษฐานว่าโรแมนซ์ตายไปแล้ว
หรือเป็นแค่สิ่งหลอกลวง
- คุณคิดว่าผมหลอกลวงเหรอ - ไม่ค่ะ เปล่าเลย
ฉันต่างหากที่รู้สึกเหมือนหลอกลวง
พูดตามตรงนะ ฉันไม่ชินกับอากัปกิริยาผู้ดีพวกนี้
ไม่มีผู้ชายคนอื่น... ไม่มีใครเคยอ่านบทกวีให้คุณฟัง
หรือเล่นเพลงให้คุณฟังเลยเหรอ
ไม่มีค่ะ ไม่มีเลย
ว้าว
โอเค
- ฉันทำเกินตัวฉันแล้ว เธออยู่ไหน - ช็อปปิ้งชุดแต่งงานตอนพักเที่ยง
ฉันบอกว่าไม่เอาชุดสีขาว สีงาช้าง ไม่เอาอะไรที่บอกว่า "บริสุทธิ์"
ฉันมีลูกแล้ว หมดโอกาสแล้ว
เมื่อวานนี้คนรัสเซีย อ่านบทกวีรัสเซียให้ฉันฟัง
แต่เป็นภาษาอังกฤษ
- เธอกุเรื่องนี้ขึ้นเหรอ - เปล่า
และนี่ก็อาจฟังดูบ้า ๆนะ แต่ฉันไม่คิดว่ามันเป็นการแสดง
เขาจริงจังมากเลย
นั่นไม่ได้ทำให้มันโอเค เขาคิดถึงความรู้สึกของเธอรึเปล่า
- จริงของเธอ เขาเป็นไอ้งั่งเห็นแก่ตัว - ฉันพูดจริง ๆนะ
ฉันว่าเธอควรบอกเขาว่า เรื่องโรแมนซ์ทั้งหมดนี่ทำให้เธอคลื่นไส้
เขาเดทกับเธอนะ ไม่ใช่แอนนา คาเรนีน่า
ฉันบอกเขาอย่างนั้นไม่ได้
ฉันขอถามอะไรหน่อยนะ
ถ้าเธอต่อต้านโรแมนซ์นัก แล้วเธอจัดงานแต่งงานทำไม
ทำไมไม่ไปที่ศาลากลาง แล้วก็ทำให้มันจบ ๆเรื่องไปล่ะ
ฉันคิดถึงเรื่องนั้นนะ แต่ฉันก็คิดได้ว่า ฉันอยากพูดคำปฏิญาณพวกนั้นดัง ๆ
กับสตีฟต่อหน้าผู้คนที่ฉันแคร์
- เธอปิดปากหัวเราะอยู่รึเปล่า - เปล่า ตรงข้ามเลย
พระเจ้า มิแรนด้า
เธอเป็นสิ่งทดสอบ การชอบถากถางของฉัน
รับปากได้มั้ยว่าเธอจะยังชอบถากถางอยู่ หลังแต่งงานแล้ว
รับปาก
ฉันต้องวางหูแล้วละ มีชุดเจ้าสาวมาให้ฉันเลือกกองพะเนินเลย
โอเค เราต้องคุยกันอีกค่ะ
"บทกวี...และจินตนิยม
สิ่งหนึ่งที่เยี่ยมมาก เกี่ยวกับการอยู่ในนิวยอร์ก ซิตี้
ก็คือคุณไม่ต้อง เคลือบความรู้สึกของคุณด้วยน้ำตาล
แต่ผู้หญิงนิวยอร์กพร้อมสำหรับ การมีชีวิตอยู่แบบปลอดน้ำตาลด้วยรึเปล่า
เรายอมรับเทสตี้ ดี ไลท์ แทนที่จะเป็นไอศกรีมจริง ๆ
อีเมล์แทนที่จะเป็นเพลงรัก มุขตลกแทนที่จะเป็นบทกวี
ไม่แปลกใจเลยที่เมื่อเผชิญกับ สิ่งที่แท้จริง เราถึงกล้ำกลืนมันไม่ได้
มันเป็นบางอย่างที่เรา หัดย่อยมันได้รึเปล่า
หรือเรากลายเป็น ผู้ที่ทนความโรแมนซ์ไม่ได้ไปแล้ว
เอ ควีส์ สำหรับเมนคอร์ส ขอเป็นฟัว กราส์
ตามด้วยบุฟ เบอร์กิญญอง อะเวค ลา เลกูม ลา เครม
มันคือเวอร์ชั่นเพลงรักราตรีของแฮร์รี่ ชาร์ล็อตกินมันจนเกลี้ยง
เอ อองฟอง แพลท ดู โฟรมาจ
จานหรือรถเข็นดีครับ เรามีรถเข็นชีสที่น่าสนใจมาก
ได้ครับ เอารถเข็นมาเลย ด่วนเลยนะครับสำหรับที่รักของผม
ไม่ยักรู้ว่าคุณพูดฝรั่งเศสเก่งขนาดนี้
คนฝรั่งเศส เรียนรู้โรแมนซ์จากผม ที่รัก
ที่ในเมือง ในนามของการค้นคว้าการเสริมหน้าอก
ซาแมนต้าตัดสินใจไปยังที่ ที่จะมีเต้าใหญ่ที่สุดให้เธอได้เห็น
- บางคนก็เต้าเล็ก - โอ้โฮ ไม่เลวเลย
บางคนก็เต้าใหญ่
- บางคนก็เต้าใหญ่จนดูทุเรศ - แม่เจ้าโวย นั่นแหละเมียฉัน นั่นไง
แล้วก็มีเต้าใหญ่ที่สุดอยู่ข้าง ๆเธอ
รับอะไรดีคะ
คุณมีหน้าอก ที่สวยเป็นธรรมชาติที่สุด
หรือไม่ฉันก็ต้องการชื่อหมอของคุณ
คุณต้องการหมอบีเวลค่ะ เขาเก่งที่สุด มันใช้แค่ค่าทิปเท่านั้นนะเนี่ย
ขณะเดียวกัน ย้อนกลับไปยังศตวรรษที่ 18...
ขอโทษนะคะ นี่เป็นการนอนค้าง อย่างเป็นทางการเหรอคะ
มีงานเปิดที่เม็ทคืนนี้ ลา ทราวิอาต้า คุณจะต้องไปกับผม
ให้ตายสิ ฉันเกือบจะ โยนชุดราตรีทิ้งแล้ว
แต่ฉันก็มองข้าม สัญชาตญาณของฉัน
- ฉันจะกลับบ้านไปเปลี่ยนชุดนะคะ - ไม่ต้องครับ นี่จะเร็วกว่าเยอะ
มานี่สิ
มาสิครับ เปิดดูสิ
คืนนี้ มีแค่บทกวีของคุณ ไม่ใช่ของผม
จากหนังสือเล่มนั้น คุณชอบรึเปล่า
ถ้าฉันอยู่ในช่วงจำกัดอาหาร ปลอดโรเเมนซ์
นี่ดูเหมือนเป็นเวลา ที่เหมาะจะกินดื่มไม่ยั้ง
นั่นโรแมนติกที่สุด เลิศหรู...
ขอโทษ นั่นแปลกมากเลย
...เน่าเปื่อย อาหาร 7 คอร์ส...
ขอโทษ ที่รัก
ให้ตายสิ
ไม่เป็นไรใช่มั้ยคะ
ที่รัก คุณจะอยู่ในนั้นนานมั้ยคะ
อาจจะนาน
นานแน่ ทำไมครับ
ไม่เป็นไรค่ะ ฉันจะไปเข้าอีกห้องนึง
เมื่อคุณถลุงเงินกับอาหาร 7 คอร์ส คุณอยากจดจำทุกคำที่กิน
มีคอร์สซุป คอร์สของหวาน
และคอร์สแสนอร่อยอื่น ๆ ทั้งหมดระหว่างนั้น
ต้องใช่มันแน่ ๆ ผมเสร็จแล้ว
แฮร์รี่กับชาร์ล็อต อึพุ่งแบบโรแมนซ์ทุก 20 นาที...
...ตลอดทั้งคืน
- เป็นผมคงไม่เข้าห้องนั้น - ฉันไปเข้าห้องโน้นไม่ทันแล้ว
เพราะไอ้โฟรมาจนั่นแน่ ๆ
ระวังนะ ผมจะเข้าไปแล้ว
การรอดชีวิตจากอาหารเป็นพิษ ไม่ใช่เรื่องของโรแมนซ์ที่เยี่ยม ๆ
แต่มันเป็นเรื่องของรักชั่วนิรันดร์
ขณะเดียวกัน เรื่องตลกก็เกิดขึ้น ระหว่างทางไปดูโอเปร่า
เดี๋ยว ๆ
เพลงนี้
ที่นี่
คุณ
มันเยี่ยมมากเลยว่ามั้ย
เต้นรำกับผมมั้ยครับ
มันเป็นช่วงเวลาที่โรแมนติกที่สุด
หยุด ผู้หญิงคนนั้นล้ม
- เฮ้ คุณไม่เป็นไรใช่มั้ย - เธอเป็นอะไรรึเปล่า
ไม่ค่ะ มันมากเกินไป
ฉันเป็นผู้หญิงอเมริกัน คุณต้องลดลงมาสักนิดนึง
- เธอต้องการความช่วยเหลือรึเปล่า - ไม่ เขาช่วยเธอแล้ว
แล้วก็ควอเตอร์ พาวน์เดอร์กับชีส แม็คนักเก็ตส์
รับเป็นขนาดใหญ่สุดเลยมั้ยคะ
- คุณกินหมดรึเปล่า - แน่นอนค่ะ
แน่นอนครับ
- ขอโทษนะคะเรื่องโอเปร่า - อย่าโง่น่า ไว้วันหลังก็ได้
ไว้ใส่ชุดอื่นก็ได้
รับฟรายมั้ยคะ
- มันเป็นเฟรนช์ค่ะ - อ๋อ ถ้างั้น...
โอเค ฉันว่าฉันพร้อม จะเต้นสักแป๊บนึงแล้วละ
- ถ้าคุณจะยังเต้นกับฉันนะ - แน่นอน
ทั้งหมด 9.54 ดอลลาร์ค่ะ
และตรงนั้น ใต้แสงจันทร์ของหลอดไฟ
ในที่สุดฉันก็หัวเราะกับโรแมนซ์ แต่ไม่หัวเราะเยาะมัน
ถ้าฉันทำใหญ่กว่านี้ ฉันคงดูทุเรศ ว่ามั้ยคะ
นั่นไม่ใช่งานของผม
แต่ผมทำของเธอ และก็ของเธอก่อนโกลเด้น โกล้บส์
พวกเธอสวยสุดยอดเลย
ยกแขนอีกข้างขึ้นเลยครับ
อีก 2 เดือนฉันมีงานสำคัญ ที่ฉันอยากโชว์ร่องอก
ตอนนั้นมันจะพร้อมรึยังคะ
คุณมีก้อนเนื้อที่ผมอยาก ให้คุณไปตรวจดูก่อนที่ผมจะเริ่มลงมือ
- มันอยู่ตรงนี้ คุณจับดูเองได้ - คุณล้อเล่นรึเปล่า
เปล่า ผมไม่ได้พูดเล่น
โอเค แต่มันไม่ร้ายแรงใช่มั้ยคะ
มันอาจเป็นซีสต์ก็ได้ แต่เราอยากจะแน่ใจน่ะครับ
ผมอยากให้คุณไปตรวจดูเร็วที่สุด โอเคนะครับ
วันแต่งงานของมิแรนด้า ฉันคิดว่าโลกโรแมนติกไปแล้ว
เมื่อซาแมนต้ายืนกราน ที่จะมานั่งแท็กซี่มารับฉัน
- อะไรเข้าสิงเธอเหรอ - สาย 10 ตัดอะเวนิวสาย 6 ค่ะ
- เธอสวยจัง - เธอก็เหมือนกัน
ฉันไปปรึกษากับหมอศัลยกรรม เรื่องเสริมอกมาแล้ว
- บอกซิว่าเธอเปลี่ยนใจแล้ว - ก็ไม่เชิง
เขาเจอก้อนเนื้อ ฉันไปตรวจมาแล้ว ปรากฏว่าฉันเป็นมะเร็ง
เธอ...อะไรนะ เมื่อไหร่
ฉันไปตรวจมาเมื่อวันพุธ และก็รู้ผลเมื่อวานนี้
ฉันจะบอกข้อมูลเธอทุกอย่าง อย่าอารมณ์เสียหรือกังวล
เหตุผลที่ฉันบอกเธอตอนนี้ก็คือ
ฉันไม่อยากพูดโพล่งออกมา
ว่า "ฉันเป็นมะเร็ง" กลางงานแต่งของมิแรนด้า
ไปทางสาย 5 ได้มั้ยคะ บรอดเวย์รถติดมากเลย
- โอเค ฉันกำลังฟัง - อย่าบอกชาร์ล็อตกับมิแรนด้า
ฉันไม่อยากทำให้พวกเธอ หมดสนุกไปด้วย
ได้ เธอว่าไงว่ากัน
- แล้วเธอรู้อะไรบ้าง - มีเซลล์มะเร็ง
ฉันตรวจแมมโมแกรม และพวกเขา ก็คิดว่ามันยังเล็ก ซึ่งเป็นสิ่งดี
ฉันจะไม่รู้อะไรอีก จนกว่าพวกเขา จะผ่าตัดมันออกอาทิตย์หน้า
เธอรู้หมดแล้ว เราคุยเรื่องอื่นกันเถอะ
เธอชอบสกั๊งค์ของฉันมั้ย
- ขอบคุณนะที่บอกฉัน - ไม่เป็นไร
ขอโทษนะที่ทำให้วันนี้ต้องหมดสนุก
ฉันรู้ว่าฉันจะไม่เป็นไร ฉันรู้
เพียงแต่...
ฉันไม่อยากเสียนมของฉันไปน่ะ
- มันสวยมากเลย - ใช่ มันสวยมาก
- ไม่ว่าจะดีขึ้นหรือแย่ลง - ไม่ว่าจะรวยขึ้นหรือจนลง
จะรักและทะนุถนอม ตราบเท่าที่เราสองคนมีชีวิตอยู่
- นี่คือคำสาบานของผม - นี่คือคำสาบานของผม
ทีนี้ มิแรนด้า
- ฉัน มิแรนด้า ฮ็อบส์ - ฉัน มิแรนด้า ฮ็อบส์
- ขอรับคุณ สตีฟ เบรดี้ - ขอรับคุณ สตีฟ เบรดี้
- เป็นสามีของฉัน - เป็นสามีของฉัน
ดูสิ คุณแม่กับคุณพ่อ กำลังแต่งงานกัน
- ไม่ว่าจะรวยขึ้นหรือจนลง - ไม่ว่าจะรวยขึ้นหรือจนลง
- ในยามเจ็บไข้และสุขภาพดี - ในยามเจ็บไข้และสุขภาพดี
จะรักและทะนุถนอม ตราบเท่าที่เราสองคนมีชีวิตอยู่
- นี่คือคำสาบานของฉัน - นี่คือคำสาบานของฉัน
คุณสัญญาหรือไม่ ว่าจะยึดมั่นในคำสาบานนี้
ที่มีมิตรสหายและครอบครัว เป็นสักขีพยาน
- สัญญาครับ - สัญญาค่ะ
ด้วยอำนาจที่รัฐนิวยอร์กมอบให้กับฉัน
ฉันขอประกาศว่า คุณเป็นสามีภรรยากันแล้ว
เร็วเข้า ทุกคน ถึงเวลาที่มีความสุขแล้ว
มันเป็นเวลาที่มีความสุขจริง ๆ
เร็วเข้า ถึงเวลาที่มีความสุขแล้ว
พิธีแต่งงานหนึ่ง ที่มิแรนด้าไม่เคยมีปัญหากับมัน
ก็คือตอนที่ทุกคนกิน และเราก็กิน
- ซาแมนต้า วันนี้เธอสวยมากเลย - ขอบคุณมาก ฉันเป็นมะเร็งน่ะ
- อะไรนะ - โอเคสำหรับเครื่องดื่มมั้ยครับ
- ไม่โอเคค่ะ ยกมาเรื่อย ๆเลย - ได้ครับ
- ฉันชอบสีชุดของคุณ - ขอบคุณค่ะ
ฉันชื่นชมคุณที่ไม่เสแสร้ง
ฟังนะ ตอนนี้เรา เป็นครอบครัวกันแล้ว
มีเรื่องส่วนตัวบางอย่าง ที่ฉันอยากบอกคุณ
ไม่ต้องบอกก็ได้ค่ะ
วันที่ฉันแต่งงานกับพ่อของสตีฟ ฉันแต่งชุดสีขาว
แต่ฉันไม่ควรใส่มัน
ฉันพลาด...ครั้งนึง พระเจ้าอภัยให้ลูกด้วย
อย่าบอกสตีฟนะ
ตอนฉันเดินไปตามทางเดิน ที่เซนต์ แอ็กเนส
ฉันสวมชุดขาว และก็มีแจ๊คกี้อยู่ในท้อง
เฮ้ แม่ครับ ยังหิวอยู่รึเปล่า ไปเร็ว หาอะไรกินกัน
พระเจ้า ฉันสนิทสนม กับแม่ของสตีฟแล้ว
- สวัสดีอีกครั้ง - ยินดีด้วย
- อะไร ทำไมต้องดูแปลก ๆด้วย - เราไม่ได้ดูแปลก ๆสักหน่อย
- เราแค่กำลังคุยกัน - เกี่ยวกับฉัน ใช่มั้ย
เธอคิดว่าฉันงี่เง่า คิดว่าฉันเป็นเจ้าสาวสเต็ปฟอร์ด
- เปล่าเลยนะ - งั้นก็บอกฉันสิว่าเธอคุยเรื่องอะไรกัน
ฉันไม่อยากทำให้วันพิเศษของเธอพังน่ะ
ลืมเรื่องวันพิเศษของฉันซะ แล้วก็ทำตัวตามปกติ ขอร้องละ
- ฉันเป็นมะเร็งเต้านม - อะไรนะ
เห็นมั้ย ตอนนี้มันเป็น วันพิเศษของฉันแล้ว
- เธอเป็นมะเร็งเต้านมเหรอ - เฮ้ ห้ามมีน้ำตา
มิแรนด้า ฉันคาดหวังจากเธอมากกว่านี้นะ
นี่แหละสิ่งที่เรากลัว กลับไปหา คนของเธอเถอะ ไว้เราค่อยคุยกัน
เธอคือคนของฉัน และเราก็จะพูดถึงมันตอนนี้
- ทีนี้เริ่มตั้งแต่ต้นเลย - เธอเป็นเจ้าสาวที่เจ้ากี้เจ้าการที่สุดในโลก
ใช่แล้ว และเธอก็ต้องทำทุกอย่างที่ฉันพูด
- เอาละ พูดได้แล้ว - โอเค..
ไม่ว่าจะดีขึ้นหรือแย่ลง วันนั้นเราทุกคนก็อยู่ด้วยกัน
อย่างที่มิแรนด้าต้องการมัน